★ H A P P Y . F A M I L Y

**ทิ้งหัวข้อไว้แล้วจะกลับมาอัพ**

กลับดึกชัวร์เค่อะ!ในที่สุดความพยย.ก็สัมฤษท์ผล. . .

Edit. . .มาต่อ

กว่าได้มาอัพต่อม.ปลายงานมันเยอะเด้อ(อู้!)สรุปในวันที่ 8

ที่ได้ไปมาคือ. . . " ไม่ได้เจอ " อย่าเพิ่งวูบกันนะเคอะ

วันนั้นอิฮั้นได้บัตรห้อยVIPอันเนื่องมาจากผลบุญเพื่อน

ไปถึงตั้งกะ10โมงแต่แวะไปเยี่ยมอาม่าก่อนจึงค่อยมาCW

มาถึงเข้าไปดู movie ของทงบังรอบบ่ายโมงครึ่ง

(ไรซิ่งอะไรสักอย่างไม่ได้จำเพราะตอนนั้นจิตหลุดตั้งกะเข้างาน)

แต่มันก็คือคลิปตอน bonjour paris ที่มีให้เฉพาะ limited edition

นั่งดูไปแล้วเหมือนคนบ้าที่เพื่อนที่นั่งข้างๆต้องฉุดให้นั่งลงตลอดเวลา

เมื่อมีปยช.ขึ้นมา(สภาพเหมือนคนบ้าคลั่งจินตนาการภาพกันเอาเนาะ!)

พอดูจบสักพักออกมาหาของกินกะจะไปเดินดูบูท7บูทที่จัดไว้แต่. . .

ไม่ปลื้มบูทเท่าไรดูเล็กกว่าที่คิดมากๆสำหรับเราน่ะนะโดยรวมไม่ปลื้ม

ประมาณ3โมงเดินกลับไปถามจุดที่มีสตาฟอยู่ว่ากำหนดการเป็นยังไง

กำหนดการมั่วมาก(- -*)จากที่ไปอ่านตารางงานของทงบังมากับจากสตาฟ

" งง " มากๆแล้วก็ " ช่างแม่ง " แล้วเดินไปตรงลานจัดงานปรากฏเค้าบอกว่า

ทงบังมาทุ่มครึ่ง!!(จากตารางบอกมา5โมง)แล้วคือเดินตั้งแต่ชั้น7ยันชั้น1

เหนื่อยมากอยากบอกว่าเหนื่อยโคตรแล้วเป็นหวัดอีกไข้ขึ้นเลยกลับบ้านเลย

ความรู้สึกตอนนั้นคืออยากกลับบ้านมากๆใช่ว่าไม่อยากเจอแต่ต้องเข้าใจ

ว่าไปกับพ่อด้วยไม่อยากให้พ่อเห็นว่าป่วยยังจะอยู่เดี๋ยวปีหน้าอดไปคอนฯ

(แผนมันสูง!)พอขึ้นรถก็น๊อก.  . .หลับยาวไปถึงบ้านเจ็บคอมากและเริ่มแย่

เสียดายบัตรที่ได้มากเพราะนั่งติดหน้าเวทีด้วย

หลังจากหลายคนที่รู้ข่าวว่าอิชั้นไม่ได้ดูทงบังโทรศัพที่บ้านสายไหม้. . .

ไม่ถึงขนาดนั้นแต่เพื่อนโทรมาถามหลายคนว่า" อย่าเสื่อมนะ "

" อย่าร้องไห้นะ " อ่านะ. . .เนื่องจากอิชั้นร้องไห้เกี่ยวกับทงบังบ่อย

เวลาเค้าป่วย เค้าบาดเจ็บ หรือเกิดเรื่องไม่ดีจะใจเสียแล้วแรงเลย

ร้องไห้หนักมากขนาดตอนรู้ว่าได้บัตร(นั่นคือในห้องเรียน)น้ำตาไหล

แล้วหยุดไม่ได้(บ้าป้ะล่ะ?)เพื่อนตกใจดีนะครูไม่อยู่(หัวเราะ)

พอเเระรู้สึกเหมือนมาบ่นๆๆแล้วจากไป

ไว้ว่างๆจะเอารูปมาลงบ้าง(เนอะ)

ตอนนี้กำลังสนุกกับชีวิตม.ปลายแบบแปลกๆ(55)